از روزی که اسفاده و کاربرد اسمارت فون ها( گوشی‌های موبایل جدید) در جامعه رونق گرفته‌و میزان مطالعه را کم کرده است و جوانان هم بقول مروف پا منبری این گوشی‌ها شده اند و همه اطلاعات و ذهنیت‌های خودشان را از آن میگیرند، طولی نخواهد کشید که جوانان مسلمان  یک گوشی را امام جمعه و گوشیهای خودشان را در صف نماز قرار خواهند داد تا بجای آنها نماز دشمن شکن را انجام دهند، الله هم از همین گوش‌ها در قیامت سوال و جواب برای بهشت و جهنم خواهد کرد، ، الله میماند و یک دنیا گوشی بانماز و بی‌ نماز......

از رهگذران فکری سوال کردم ،اینهمه قدرت را خدا از کجا و چگونه بدست آورده است،جواب شنیدم که خودش، به آنها گفتم که هر موجودی که خودش به خودش قدرت دهد و فقط حرف و رای او باشد ، بدون هیچ شکی او یک دیکتاتور است، فقط دیکتاتور‌ها فکر مکنند که از همه موجودات عالم بهتر و بیشتر میفهممند

انسان کلاً باید به دونقطه بیاندیشد.

مرز زندگی‌ و مرگ زندگی‌.

مرز زندگان  دانش و خرد آنها برای جابجایی آنچه باید باشد و نباشد

و مرگ زندگی‌ از خودمجوری شروع و دیکتاتوری درونی رتقویت نموده و با ندانم کاری‌ها به تجربه مرگ می‌رسد

کلید بهشت را دارم، از اونهایکه این کلید را خرید و فروش میکنند متوجه شدم  که سیستهای مذهبی‌ در  آنجا حاکم است ، و منهم میانه خوبی‌ با عجز و ناله و خواهش  ندارم اینست که دنبال راهی‌ برای جهنم  هستم، باید راهی‌ بی‌ منت و آسان باشد ،چون شادی و یکرنگی از پایه‌های آن خواهد بود

گاهی دردها را پس از گذشت  سالها احساس میکنیم.انوقت توانی برای ناله کردن نمانده است.مرگ و نیستی و بد تر از ان فراموشی

دلیل و برهان یا داستان

زمانه بجایی رسیده است که برای گفتمانمان و صحبت‌هایمان دلیلی داشته باشیم تا به به داستان گوئیِ حرف‌های بی‌ پایه،، اگر فقط باید تبدل‌ به یک موضوعاتی کنیم که یا شانس یا اقبال است آن حرفی‌ جداگانه است و اگر میخواهیم به کار و فکری ملموس برسیم باید از داستان و خرافه کناره گیری نماییم، مذاهب و ادیان بیشتر به داستان و خرافه متوسل میشوند تا به موضوعات علمی‌ و استناد‌های فکری، اگر هم قرار است که هم خرافات پرستی کنند و هم به علم روی آورند ،، باید بگویم که همیشه باربران سرمایداران و کاپیتالیست خواهند بود و نمودی در بهبود وضع طبقه خرافه پرست بوجود نخواهد آمد،فقط دلشان را بهوای از بالا چیزی خواهد افتاد زندگی‌ را در جهنم نفس کشیدن تجربه خواهند کرد 

امیدم  به زمین است  نه آسمان

قریب به اتفاق مردم را می‌بینم که وقتی‌ چیزی را طلب میکنند به آسمان نگاه میکنند یا دستهایشا رو به آسمان بلند است و یا چیزی شادی آور را بدست میاورند شکر کردنشان رو به آسمان است و نزمین،،،، شاید کمتر کسی‌ به این فکر افتاده باشد که هرآنچه  باعث زندگی‌ ما میشود از زمین به آسمان رفته و دوباره بسوی ما بر میگردد ماند باران  که تبخیر آب‌های سطح زمین است  که به ما برمیگردد، یا اکسیژن که از سبزینه‌های های گیهان و جبک‌های زمین به هوا متصاعد میشو و تنفس و زنده مانی ما را فراهم میکند،، ما تمام مینرالها ی بدن را از زمین داریم و اگر خاک نباشد یقیناً تغذیه همه موجودات بخاطر می‌‌افتاد،،خلاصه اینکه ما را در آخر به آغوش خاک پنهان میکنند و نه در آغوش آسمان ،، اگر چه خرافات دم از پرواز روح به آسمان  می‌گوید ولی‌ چه کسی‌ میداند که اگر پروازی هم باشد دراعا اطراف خود ما و روی همین کوره ناباشد و چه دلیلی‌ بارا پرواز دارد...........