دوست داشتن باید یک‌طرفه باشد،همچونکه ما یک گل یا یک گیاه یا یک پرنده و یا جنگل و آبشار را یکطرفه دوست داریم و یک‌طرفه به دیدن آنها می‌رویم،،ما برای دیدن آنها هزینه وقت و سرمایه می‌کنیم و از دیدن چند باره آنها هم نه تنها سیر نمیشویم بلکه لذّت هم میبریم،چرا ما نباید از نقاط مشترک  فکری و ذهنی‌  همدیگیر خوشحال باشیم و یکطرفه به آن علاقه ماند ،، ما میتوانیم طرف مقابلمان را بدون آنکه بداند او را دوست داشته باشیم و با نگاه مهربانانه او‌را مانند گل ودرخت و جنگل دوست داشته باشیم و اصراری باشد که او هم مثل ما ،ما را دوست داشته باشد، من باید آنچه را که باید دوست داشته باشم یک طرفه و بدون انتظار دوست دارم ، چه او این احساس را نسبت بمن داشته باشد و چه نه